say my sofa

ที่สุดก่อนมวลพฤกษชาติจะโรยรา

องค์ชายอีนั่วได้รับเทียบเชิญของซย่าอวี้จิ่น ตอนแรกเขาวางทิ้งไว้ ด้านข้างอย่างไม่เห็นเป็นเรื่องที่นอนเป่าลม intex 6 ฟุตสำคัญ เคราะห์ดีที่พ่อบ้านซึ่งนำเทียบเชิญมาล่ง เป็นคนหัวไว รีบพูดเสริมขึ้น

"เป็นจวิ้นอ๋องกับท่านแม่ทัพร่วมกันเชื้อเชิญท่านไปร่วมงานเลี้ยงขอรับ,' ประลบผลทันควัน องค์ชายอีนั่วหยบเทียบเชิญขึ้นมาอย่างว่องไว ออกปากว่าจะพาคณะทูตทั้งหมดไปร่วมงานเลี้ยงของหนานผิงจวิ้นอ๋อง พาให้ชย่าอวี้จิ่นขบเขี้ยวเคี้ยวที่นอนเป่าลม chilindoฟันด้วยความโกรfiแค้นในความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ ของอีกฝ่าย

วันงานเลี้ยง ใต้ด้นท้อและด้นสาลี่ปูด้วยพรมค้าลืองามวิจิตรมากมาย ให้บรรดาแขกเหรื่อนั่งกันตามสบาย สาวไข้กับเด็กรับใช้หน้าตาหมดจด ประคองสุราอาหาร เดินขวักไขว่ไปมาคล้ายผีเสื้อก็ไม่ปาน เสียงดนตรีอ้อยอิ่ง คลอเคล้ากลิ่นดอกไม้หอมอบอวลลอยมาตามลายลม ขณะที่ชายเสื้อชุด นางระปาโฉมงามพลิ้วปลิวไหวไปตามลีลายักย้ายร่ายร่าอย่างอ่อนช้อย'นุ่มนวล อยู่ตรงกลาง

ซย่าอวี้จิ่นร่วมดื่มสุรากับองค์ชายอีนั่วด้วยตัวเองในฐานะเจ้าภาพฝ่ายบุรุษ ในมือถือกาสุราทอง ดิงตันเทสุราฤทธแรงที่สุดสามจอกให้เขาดื่มโดยไม่เปิด โอกาสให้ทักท้วง เอ่ยยิ้มๆ อย่างทอดถอนใจเหลือหลาย

"องค์ชายห้าวหาญทรงพลังดั่งพญาหมี...ที่นอนเป่าลมในรถเอ้ย...ราชสีห์ ชวนให้เลื่อมใส นัก วันหน้าจากกัน ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้พบกันใหม่"

องค์ชายอีนั่วรีบยกจอกเป็นการคารวะตอบอย่างซื่อสัตย์จริงใจทันที ''จวิ้นอ๋องก็รูปงามน่าทึ่งดุจเทพสวรรค์ ชวนให้ยากจะลืมเลือน พอคิดถึง

ว่าภายภาคหน้าอยู่ห่างไกลกันหมื่นลี้ ยากจะได้พบหน้ากันอีกครั้ง ช่างน่าใจหาย สุดจะกล่าว"

"องค์ชายรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง"

"จวิ้นอ่องเป็นวีรบุรุษผู้กล้า"

ทั้งคู'แย้มยิ้มแลดูชื่นมื่นปรองดองกัน ดื่มสุราไปพลางในใจแช่งชัก หักกระดูกบรรพบุรุษลิบแปดรุ่นของอีกฝ่ายด้วยถ้อยคำต่าง ๆ นานาไปพลาง อด้ตผู้ใด้บังคับบัญชาของเยิ้ยเจาเด้นทางมาร่วมงานไม่น้อย พวกเขา ผลัดกันเข้าไปดื่มคารวะกับองค์ชายอีนั่ว

องค์ชายอีนั่วไม'ปฏิเสธผู้ใด เมื่อดื่มไปยี่สิบลามลิบจอก เห็นว่าเริ่ม งานเลี้ยงมาหนึ่งชัวยามกว่าแล้วกลับไม่เห็นเงาของเยี่ยเจา "หรือแม่ทัพเยี่ยยังสะลางงานราชการอยู่"

ซย่าอวี้จิ่นเอ่ยอย่างไม่อนาทรร้อนใจ ‘นางมาแต่แรกแล้ว"

องค์ชายอีนั่วงุนงง

"ในเมื่อมาแล้วเหตุใดไม่เห็นตัว'

ซย่าอวี้จิ่นชี้ไปบนเนินเขาลูกเล็กซึ่งขึงกระโจมทรงกลมเอาไว้ คลี่ยิ้ม คล้ายจิ้งจอกตัวหนึ่ง

"นางกำลังรับรองเหล่าลตรืที่มาที่นอนเป่าลมร่วมงาน ไม่ละดวกมาพบแขกเหริ่อ ฝ่ายบุรุษ"

ผู้อยู่ในงานเลี้ยงที่ได้ยนถ้อยคำนี้ล้วนมองหน้ากันไปมา ดูคล้ายไม่เข้าใจ ความบัยที่แฝงอยู่

ซย่าอวี้จิ้นวางจอกสุราลงข้า ๆ โคลงศีรษะอย่างกลัดกลุ้มแล้วพูดอธิบาย